IZLOŽBA LIKOVNE KOLONIJE VILUSI 2007.

NA OKUPU EMINENTNA IMENA

U petak 26.10.2007, sa početkom u 19 časova, u izložbenoj sali Muzeja Hercegovine otvorena je izložba slika „Likovne kolonije Vilusi 2007“.

Likovna kolonija Vilusi tokom desetogodišnjeg rada sazrela je u jasno osmišljenu manifestaciju koja okuplja eminentna imena, kao i mlade slikare, a svake godine traži novi ambijent za stvaralaštvo. Na viluškoj koloniji uzeli su učešća umjetnici ne samo iz okruženja, već iz Evrope, SAD, Kanade.

Izložbu je otvorila Ljiljana Teković, direktor Umjetničkog muzeja Crne Gore sa Cetinja. Posjetioci su mogli da vide preko 20 radova iz svih krajeva bivše SFRJ. Organizatori izložbe bili su: Umjetnička galerija Most iz Podgorice, a domaćin je bio Muzej Hercegovine Trebinje. Za ovu izložbu urađeni su katalog, plakat i pozivnice. Izložba će biti otvorena narednih 15 dana.

Ranko Braca Đurković

UČESNICI KOLONIJE: PAVLE NIKITOVIĆ - NIK - BEOGRAD, VLADAN TERZIĆ - UŽICE, VOJO VLAHOVIĆ - PODGORICA, MILORAD ŠIRAJSKI - NOVI SAD, BRACA ĐURKOVIĆ - SMEDEREVO, MIROSLAV OTAVIĆ - OSJEK, KOSTA KILIBARDA - HERCEG NOVI, MASLIČIĆ SUAD - BERANE, MASLIČIĆ SABAHETA - BERANE, ALDEMAR IBRAHIMOVIĆ - ROŽAJE, FILIP VLAHOVIĆ - PODGORICA, GORAN KNEŽEVIĆ - VRBAS, GORDANA BRAUNOVIĆ - PODGORICA. MILUTIN OBRADOVIĆ - BIJELO POLJE, IGOR BOŠNJAK - TREBINJE, JOVAN JERKOV - PODGORICA, LUKOVAC MARKO - PODGORICA, DANIJELA NOVAKOVIĆ - ROGATICA, IGOR ŠUNTIĆ - NIKŠIĆ, DRAŽEN MILIĆ - TREBINJE, IVANA PUDAR - TREBINJE, MILIVOJE ĐUKIC - PODGORICA, TIJANA ŠUŠNICA - BANJALUKA, NEBOJŠA BUMBA - TREBINJE, PETAR VUGDELIĆ PETRONI - PODGORICA, SELEKTOR KOLONIJE, PRODUCENT: MILORAD KOVACEVIC BEKI


Milutin Obradović

Kosta Kilibarda

Dra‚žen Milić

PRIKAZ - DOBROSLAV - MIŠKO MRDAK

Završena je deseta jubilarna Viluška likovna kolonija. Trenutak da se "svode računi", izriču vrednosni sudovi, vrednuju dosadašnja iskustva i do­nose zaključci, jer se sadržajni i umjetnički dometi  kolonije razlikuju. Ta različitost se očituje kroz sastav saziva učesnika koji, svaki prema svojim mogućnostima, u konačnom zbiru daju jedan cjelovit, sveobuhvatan utisak. Okupiti ljude da sarađuju na jednom mjestu i prostoru, na zajedničkom projektu razumljivo je po predodređenoj ekipnoj prirodi posla, a okupiti umjetnike izrazite individualiste, navikle na osamu svog ateljea, da zajedno stvaraju u istom prostoru je teži zadatak. Iz organizacionog aspekta, iIi as­pekta svoje osnovne ideje - misije, druženja, prijateljstva, saradnje i razmjene iskustava, a zašto ne reći i građenju mostova, jer su u predhodnim sazivima u Viluškoj koloniji uzeli učešća umjetnici ne sam iz okruženja, već iz Evrope, Sjedinjenih americkih država i Kanade, mozemo zakljuciti da je namjera ostvarena pa jedinstveni imenitelj rekapitulacije njenog desetogodišnjeg postojanja glasi: Kolonija je prebrodila periode svog traženja i sazrela u jasno osmisljenu manifestaciju čime je adekvatno valorizovan entuzijazam njenog osnivača i finansijera gospodina Branka Kovačevića.

Ovogodišnja kolonija okupila je neuobičajeno velik broj učesnika (23). Bila je locirana nadomak Trebinja u klancu kristalno bistrim brzacima i kaskadama zapjenušale Sušice, u prelijepom i nadasve jedinstvenom ambijentu Jazine.

Kolonija je i ovog puta okupila i umjetnike jasnog ličnog identiteta i mlade umjetnike koji su tek postavili repere areala u okviru kojih su se zaputili u istraživaču odiseju na fonu vlastite poetike.

Poetike prvih kreću se u rasponu od umjetnički transponovane predstave objektivne stvarnosti preko unutrašnjeg svijeta imaginacije, materijalizovane kroz manje više ekspresionističku, simboličku i asocijativno apstraktnu leksiku. Tako Pavle NIKITOVIĆ - NIK kombinovanjem tehnika stvara čudan spoj prividno jednostavnog i složenog iz čega proističu izvjesne asocijativno vizuelne zagonetnosti. Sabaheta - Beka MASLIČIĆ i u formalnom i u tematskom smislu slika dinamične strukture, a njihova determinanta je zvučna boja koja je suština cjelokupne kompozicione strukture i umjetničke poruke. Vladimir TERZIĆ studioznost i izgrađivanje izraza dovodi u ravan spontanosti što mu omogućava da oduševljenje motivom izmjesti iz središta slike i tako stvori orkestraciju zavidne likovnosti. Aldemar IBRAHIMOVIĆ pokazuje sve oblieke jedne angažovane likovne misli, koja kroz njegovu sliku dobija punu afirmaciju pri čemu je likovna deskripcija doživljena kao rezultat sasvim određenih asocijacija. Miroslav ODOVIĆ je usvojio pejsaž kao najneposredniju komunikaciju sa širokom publikom gradeći ga sa akademskom rutinom i svjesno koncesiono. Vojimir VLAHOVIĆ suprotstavlja diskretno, lako, čak ovlaš slikanu ravnu površinu energičnim plastičnim arabeskama  snažnog gestualnog i kolorističkog zamaha. Milorad ŠIRJANSKI nam na svojim slikama donosi prepričanu, po malo galimatičnu, ali uvjerljivu sekvencu nekakvog sna sa one strane racionalnog transponovanu likovnim jezikom odvajkada  djelimično anahronim u svojim osnovnim elementima. Poetska transformacija isječaka relanosti Braca ĐURKOVIĆA izvedena je bojenom arabeskom ekespresivnog zvuka. Suad MASLIČIĆ ne skriva oduševljenje grafizmom fonetskog znaka, a jedini vajar u ovogodišnjem sazivu Kosta KILIBARDA demonstrira sopstvenu fascinaciju sa ljudskom figurom.

Mlade ovog saziva karakteriše naglašena heterogenost areala u okviru kojeg istražuju, ali je evidentno - što se nipošto ne doživljava kao manjkavost, da se ta istraživanja ne dešavaju kroz prizmu savremene aktuelnosti. Igor BOŠNJAK lucidno i zrelo zaokružene likovne misli daje kroz bogat život pikturalne strukture i brojne reminiscentne simbole koji formiraju zgusnutu umjetničku poruku. Goran KNEŽEVIĆ spontanim, svježim rukopisom razrađuje varijacije crtačke, slikarske i transponujuće mogućnosti tretirane kroz zrelo redukovan kolorit. Milutin OBRADOVIĆ i u formalno problemskom tretmanu sukcesijom fabule saopštene koloritom pečene terakote i kroz likovno problemsko sukcesijom uprošćenih oblika poetiku oslanja na eho stela i arama nastalih u dalekim vjekovima mediteranske plastike i srednjovjekovne iluminacije. Danijela NOVAKOVIĆ percepciji realnog dodjeljuje adekvatnu likovnu realizaciju, u kojoj deskripcija ponekad ne dopušta snažnije sažimanje, ali i ne ostaje na ogoljeloj realnosti lišene intimne poetičnosti i motiva i vlastitog poetskog senzibiliteta. Marko LUKOVAC je u potrazi za vlastitom poetikom svjesno zanemario klasičnu organizaciju slike kao i

sve formalne karakteristike kultivisane likovnosti kako bi nam demostrirao ciničan odnos prema ovozemaljskom. Jovan JERKOV traženja temelji na postulatima impresionizma sa manjim varijacijama prema apstraktnoj igri svjetlosti i sjene i sa nešto prigušenijom gamom. Kroz ekspresionističku formulaciju slike Filipa VLAHOVIĆA isijava izvjesna doza sarkastične mediteranske groteske. Tatjana ŠUŠNJICA i Milivoje ĐUKIĆ su poetska istraživanja locirali u zoni metafizičnosti. Zajedničko za Zoricu BRAUNOVIĆ, Dražena MILIĆA i Igora ŠUNTIĆA je posve realistička plastička koncepcija sa manjim intervencijama stilizacije, onoliko koliko je interesovanje poteklo stazorn produbljivanja likovnih problema. Učešće dječaka Petra VUGDELIĆA u ovogodišnjem sazivu zanimljivo je kao eventualna pretpostavka buduće dječje likovne kolonije.